[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 159 تا 160 ] وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِه يَعْدِلُونَ ‹ 159 › وَقَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاه قَوْمُه أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْه اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ وَأَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَما ظَلَمُونا وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ‹ 160 › ترجمه : 159 - و از قوم موسى گروهى به سوى حق هدايت مىكنند و حاكم به حق و عدالتند . 160 - و آنها را به دوازده گروه كه هر يك شاخه اى ( از دودمان اسرائيل ) بودند تقسيم كرديم و هنگامى كه موسى تقاضاى آب ( براى قوم تشنه كامش در بيابان ) كرد به او وحى فرستاديم كه عصاى خود را بر سنگ بزن ناگهان دوازده چشمه از آن بيرون ريخت آن چنان كه هر گروه چشمه خود را مىشناختند و ابر را بر سر آنها سايبان ساختيم و بر آنها « من » و « سلوى » فرستاديم ( و به از آنان گفتيم ) از روزيهاى پاكيزه كه به شما داده‌ايم بخوريد ( و سپاس خدا را بجا آوريد ولى آنها نافرمانى و ستم كردند ) اما به ما ستم نكردند لكن به خودشان ستم نمودند . تفسير گوشه اى از نعمتهاى خدا به بنى اسرائيل در آيات فوق باز سخن پيرامون بنى اسرائيل و سرنوشت و رويدادهاى تاريخ آنها است . در آيه نخست اشاره به واقعيتى مىكند كه شبيه آن را در قرآن ديده ايم